FOCUS ON YOUR FUTURE

210 95 79 409

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ... ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ!

Aπόγευμα στα τέλη του Αυγούστου! Ο Κώστας, ο Διονύσης και η Μαρία έχουν γνωριστεί το τελευταίο διάστημα στα γηπεδάκια του μπάσκετ στο “Ποτάμι” παρακολουθώντας τα παιδιά τους να παίζουν τα απογεύματα. Η έναρξη της σχολικής χρονιάς πλησιάζει και όλοι μοιράζονται τις κοινές τους ανησυχίες με πρωταγωνιστές πάντα τα παιδιά τους. Ξαφνικά μία μπάλα που έρχεται με φόρα απειλεί την σωματική ακεραιότητα της Μαρίας κι εκείνη αυθόρμητα φωνάζει σε άπταιστα αγγλικά “ Οh my God….this is the end”. O Διονύσης με μία αντανακλαστική κίνηση την προλαβαίνει και η συζήτηση ανάβει!

Διονύσης: Δεν ήξερα ότι μιλάς τόσο καλά την Αγγλική!

Μαρία: Μα δεν έτυχε να το συζητήσουμε ποτέ; Τα Αγγλικά ήταν το πάθος μου από πολύ μικρή ηλικία! Γι´αυτό τα σπούδασα και όλη μου τη ζωή με θυμάμαι να τα διδάσκω!

Κώστας: Ώστε καθηγήτρια Αγγλικών κι εμείς δεν ξέραμε τίποτα τόσον καιρό;

Διονύσης: Μαρία τώρα που σε βρήκα ίσως σε χρειαστώ γιατί έχω θέμα! Ψάχνω μια καθηγήτρια για ιδιαίτερα στη μεγάλη μου κόρη, γιατί δεν μπορώ να βρω με τίποτα αυτήν που ερχόταν στο σπίτι!

Κώστας: Τί εννοείς; Χάθηκε; Δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να επικοινωνήσεις;

Διονύσης: Όχι..το τηλέφωνο της είναι μονίμως κλειστό…δεν έχω ούτε email της…και εδώ που τα λέμε ούτε το επίθετό της δεν ξέρω καλά καλά...θυμάμαι μου την είχε συστήσει πρόπερσι ένας συνάδελφός μου όταν έψαχνα πάλι!

Μαρία: Καλά βρε Διονύση και συγνώμη κιόλας για το ύφος μου…έβαλες στο σπίτι σου μια δασκάλα χωρίς να ξέρεις τίποτα γι’αυτήν; Φαντάζομαι ότι τουλάχιστον έλεγξες την άδεια διδασκαλία της…

Διονύσης: Όχι…ποιά άδεια; Όλα έγιναν γρήγορα…μου ανέφερε βέβαια όταν ήρθε να γνωρίσει τη Στέλλα, ότι έχει πολλές επιτυχίες στις εξετάσεις! Εμείς όμως αργούμε για εξετάσεις και διπλώματα ακόμα!

Μαρία: Τί εννοείς αργείτε; Τί τάξη είναι η Στέλλα στα Αγγλικά της;

Διονύσης: Αφού σου λέω έκανε ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι, δεν ήταν σε τάξη βρε Μαρία μου!

Μαρία: Ναι συμφωνώ…αλλά η Στέλλα θα πάει φέτος Α’ Γυμνασίου...σωστά;

Διονύσης: Ναι, ξεκίνησε τα Αγγλικά στη Β’ δημοτικού. Τότε της είχα φέρει μια κοπελίτσα στο σπίτι και της έκανε...μετά από δυο χρόνια όμως εκείνη έφυγε από Αθήνα! Εν τω μεταξύ δεν τα είχε πάρει και με πολύ καλό μάτι η Στέλλα τα αγγλικά...οπότε τα αφήσαμε για λίγο και μετά της ξανακάναμε δυο χρονιές με αυτή τη δασκάλα που ψάχνω τώρα...

Κώστας: Δεν της αρέσουν τα αγγλικά ε; Περίεργο! Εμένα ο Τάσος όλη την ώρα μου πετάει αγγλικούρες και τσατάρει με άλλα παιδιά από εξωτερικό στον υπολογιστή με τις ώρες…όταν παίζει εκείνα τα παιχνίδια! Σχεδόν δεν καταλαβαίνω τί λέει! Τον θαυμάζω...αλλά δεν του το λέω για να μην παίρνει θάρρος και δε διαβάζει μετά για το σχολείο και έχουμε άλλα…

Μαρία: Οπότε Διονύση δεν γνωρίζεις σε ποιό επίπεδο είναι τα Αγγλικά της Στέλλας; Τί βιβλίο έκανε τουλάχιστον ξέρεις ή αν το ολοκλήρωσαν κανονικά φέτος;

Διονύσης: Τί να σου πω Μαρία μου τώρα…ένα πράσινο βιβλίο ήταν απ΄όσο θυμάμαι όταν το αγόρασα...δεν νομίζω ότι το τέλειωσαν, γιατί μου έλεγε πάντα ότι η κόρη μου έχει πολλά κενά!

Μαρία: Λοιπόν Διονύση ως εδώ...ως καθηγήτρια θα σου πω ότι η Στέλλα φέτος θα έπρεπε να έχει ολοκληρώσει τουλάχιστον την ύλη της Senior B’ για να μην σου πω καλύτερα την Senior C’ και ότι θα μπορούσε να είχε δώσει ήδη εξετάσεις για να πιστοποιήσει αυτό το επίπεδο! Όλα αυτά βέβαια αν την πήγαινες σε κάποιο οργανωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον…και όχι με τα μαθήματα που της έκανες στην κουζίνα του σπιτιού σας!  

Κώστας: Ε λοιπόν τώρα που το λες Μαρία...αν έκανα κι εγώ στα παιδιά μου ιδιαίτερα, σκέφτομαι ότι πιο πιθανό θα ήταν η δασκάλα να μάθαινε να μαγειρεύει ντολμαδάκια, παρά εκείνα να μάθουν αγγλικά με τόσο μικρό σπίτι που έχουμε!!!

Μαρία: Διονύση ξέρω ότι σε στεναχωρώ τώρα και είμαι σίγουρη ότι προσπαθείς πάντα να κάνεις το καλύτερο για τα παιδιά σου...όμως δεν μπορώ να μην καταθέσω μέσα από την φροντιστηριακή μου εμπειρία τόσα χρόνια, εκείνο που αγνοούν πολύ γονείς! Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα σ´ένα σχολείο ειδικά σχεδιασμένο για ξένες γλώσσες, παρά οπουδήποτε αλλού! Ένας χώρος αδειοδοτημένος από το Υπουργείο Παιδείας, με καθηγητές πιστοποιημένους επίσης από το Υπουργείο Παιδείας οι οποίοι διδάσκουν και λειτουργούν μέσα σε συγκεκριμένα εκπαιδευτικά πλαίσια και με σαφές πρόγραμμα σπουδών! Με λίγα λόγια θέλω να σου πω ότι ο κάθε καθηγητής δεν κάνει ό,τι του έρθει στο μυαλό! Διδάσκει σύμφωνα με συγκεκριμένο syllabus και lesson plans για κάθε επίπεδο και ελέγχεται τόσο για τη δουλειά του, όσο και για την πορεία της ύλης των μαθημάτων αλλά και του κάθε μαθητή ξεχωριστά! Όλα αυτά που μου λες ότι δεν καταλαβαίνεις για τα μαθήματα που έκανε η κόρη σου πίσω από την κλειστή πόρτα του δωματίου της τα ελέγχουν, τα παρακολουθούν και σε ενημερώνουν οι κατάλληλοι άνθρωποι! Οι διευθυντές του φροντιστηρίου!

Διονύσης: Εντάξει βρε Μαρία...ωραία μας τα λες εσύ και αγγελικά πλασμένα! Και πού ξέρω εγώ αν μου λένε την αλήθεια ή αυτό που θα ήθελα να ακούσω;

Μαρία: Σωστός ο προβληματισμός σου αλλά εκεί ακριβώς ξεκινάει ο δικός σου ρόλος ως γονιός! Να διαλέξεις ένα σωστό φροντιστήριο που να πληρεί αυτές τις προδιαγραφές και να το εμπιστευτείς!

Κώστας: Καλά λες, εμένα η γυναίκα μου τα γύρισε όλα στη γειτονιά για να βρει αυτό που της άρεσε για τον Τασούλη τότε…

Μαρία: Ακριβώς! Πηγαίνεις, ρωτάς, ενημερώνεσαι, ενδεχομένως ρωτάς κι άλλους που πηγαίνουν εκεί για να πάρεις συστάσεις και κυρίως προσπαθείς να αποκτήσεις μία προσωπική σχέση εμπιστοσύνης μ´αυτούς τους ανθρώπους, γιατί εκείνοι θα ασχολούνται αποκλειστικά με την επιμόρφωση του παιδιού σου στις ξένες γλώσσες για χρόνια!

Διονύσης: Ναι...με το αζημείωτο βέβαια και με ένα τσούρμο παιδιά μαζί με το δικό μου μέσα στις τάξεις τους!

Κώστας: Να σου πω Διονύση, εγώ καθόλου δεν τα λυπάμαι τα χρήματα αυτά όταν τα δίνω! Ξέρω ότι θα πιάσουν τόπο αργότερα!

Μαρία: Τα λεφτά έτσι κι αλλιώς Διονύση μου θα τα δώσεις είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο! Το θέμα είναι αλλού! Καταλαβαίνω ότι σε προβληματίζει ο αριθμός των παιδιών μέσα στην τάξη! Όμως ποιός σου είπε ότι ένα παιδί μαθαίνει καλύτερα όταν μαθαίνει μόνο του; Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι η γλώσσα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων! Είναι αποδεδειγμένο πλέον μέσα από μελέτες σπουδαίων εκπροσώπων της Γνωστικής Ανάπτυξης και της Ψυχολογίας ότι η μάθηση δεν επιτυγχάνεται μέσα από μια απλή συσσώρευση πληροφοριών, αλλά μέσα από την ενεργητική διαδικασία της διδασκαλίας με βιωματικό χαρακτήρα! Τα ιδιαίτερα μαθήματα - πέρα από ελάχιστες περιπτώσεις μαθητών που χρειάζονται οne to one διδασκαλία λόγω μαθησιακών δυσκολιών - δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να υποκαταστήσουν τον κοινωνικό χαρακτήρα της τάξης μέσα στην οποία οι μαθητές αλληλεπιδρούν, αναπτύσσουν την αυτοπεποίθησή τους και μαθαίνουν να συνεργάζονται ομαδικά! Επίσης θα σου πω και το άλλο...έχεις σκεφτεί ότι πολλές φορές ένας μαθητής με την απορία που θα εκφράσει μπορεί να καλύψει την απορία ένος άλλου πιο ντροπαλού και χαμηλών τόνων παιδιού, που ποτέ δεν θα την εξέφραζε από μόνο του; Το μάθημα σε τάξη λειτουργεί πολύ θετικά στα παιδιά καθώς τους δίνεται η ευκαιρία να νιώθουν ότι παλεύουν με άλλους για τον ίδιο στόχο, να συναγωνίζονται, να εκφράζουν τη δημιουργικότητά τους, να επιλύουν προβλήματα οργάνωσης και συνεργασίας, να μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και κυρίως να έχουν πάντα ένα μέτρο σύγκρισης με παιδιά της ηλικίας τους! Δεν είναι λίγες οι φορές που οι μαθητές κάνοντας την πρακτική τους στη γλώσσα καλούνται να συνεργαστούν μεταξύ τους ή να αντιπαρατεθούν, οργανώνοντας κατά ομάδες επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα, κατασκευάζοντας διαλόγους, αναλαμβάνοντας ρόλους, σχεδιάζοντας και εκτελώντας από κοινού ένα project! Επίσης να ξέρεις ότι είναι πιο δύσκολο ένας μαθητής να πάει αδιάβαστος στο φροντιστήριο, παρότι ο γονιός πιστεύει το αντίθετο! Και θα στο εξηγήσω...αν πάει η κόρη σου στη δασκάλα που της κάνει ιδιαίτερα μέσα στο δωμάτιό της και της πει μια δικαιολογία επειδή την βρήκε αδιάβαστη, πίστεψε με πολύ γρήγορα θα την τουμπάρει κι εκείνη δεν θα το κάνει και μεγάλο θέμα στους γονείς...για ευνόητους λόγους! Αντιθέτως Κώστα, για να πάει ο γιος σου αδιάβαστος στο φροντιστήριο θα πρέπει πρώτα να έχει το θάρρος να το δείξει μπροστά σε όλους τους συμμαθητές του! Εν τω μεταξύ εσύ ως γονιός, ενημερώνεσαι τακτικά για την εξέλιξη του παιδιού σου και για οποιοδήποτε εκπαιδευτικό θέμα προκύπτει! Και αν τίποτα απ’αυτά που σου λέω δεν σε καλύπτει...υπάρχουν και οι επιτυχίες στις εξετάσεις γλωσσομάθειας που κάθε χρόνο αναρτώνται και μπορούν να σε πείσουν για την δουλειά και την αξία ενός φροντιστηρίου!

Κώστας: Η αλήθεια είναι ότι οι επιτυχίες στις εξετάσεις είναι αδιαμφισβήτητες για ένα φροντιστήριο!

Μαρία: Εγώ βέβαια ως μητέρα θα σου πω ότι εξίσου σημαντικό είναι...τα παιδιά μας να νιώθουν χαρά και αγάπη για το φροντιστήριό τους! Έτσι ένας μαθητής πραγματικά μαθαίνει!

Διονύσης: Δεν τα είχα σκεφτεί ποτέ απ’αυτή την πλευρά τα πράγματα…ίσως γιατί κι εμένα παλιά με πήγαιναν οι γονείς μου σ´ένα φροντιστήριο που θυμάμαι ότι δεν μου άρεσε καθόλου!

Μαρία: Τα κριτήρια σου βασίζονται στις παλιές εποχές, τις δικές μας! Σήμερα υπάρχουν πολλά φροντιστήρια που κάνουν εξαιρετική δουλειά, με καταρτισμένους καθηγητές, ωραίο και ζεστό περιβάλλον και μέλημα την πραγματική επιμόρφωση του παιδιού σου! Εγώ σε ένα τέτοιο δουλεύω εδώ και 7 χρόνια…!


Διονύσης: Μετά από όσα μου είπες…θέλω να μου πεις ένα πράγμα! Πού μπορώ να σε βρω για να αναλάβεις εσύ τα παιδιά μου;


Μαρία: Θα σου πω λοιπόν… ότι εργάζομαι στον Κέντρο Ξένων Γλωσσών Orfeas Education &Culture εδώ στην Καλλιθέα και θα σου τονίσω ότι όποιος καθηγητής και να αναλάβει την κόρη σου ή τον γιο σου, θα έχεις τα ίδια εξαιρετικά αποτελέσματα στις επιδόσεις τους! Προλαβαίνεις να έρθεις να ενημερωθείς για τα προγράμματα και τις ώρες, αλλά και να αφουγκραστείς όλα όσα σου είπα μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου που ξεκινάμε τα μαθήματα! Σας περιμένωωω…και τους δυο σας!